امکانات مخفی یواست سئو که احتمالا از آنها خبر ندارید!

اگه روی سایتتون افزونه‌ی یواست سئو نصب دارید، حتما با اون چراغ راهنمای رنگی پایین هر نوشته سر و کله زدید. همون تحلیل سئو و خوانایی که مدام گیر می‌ده کلمه کلیدی کمه، پاراگرافتون بلنده، لینک داخلی ندارید. پیش‌نمایش قطعه (Snippet Preview) رو هم که احتمالا روزی ده بار باز می‌کنید تا ببینید عنوانتون توی گوگل چه شکلی در میاد.

ولی راستش رو بخواید، این‌ها فقط بخش قابل مشاهده‌ی ماجراست. یه سری کار هست که یواست پشت صحنه و بدون اینکه اصلا ازتون اجازه بگیره داره انجام می‌ده. نه دکمه‌ای براش هست، نه تنظیماتی، نه حتی توی مستنداتش خیلی سر و صداش رو کرده. به این‌ها می‌گیم امکانات مخفی یواست سئو.

ما توی این مقاله می‌خوایم همین بخش نامرئی رو براتون باز کنیم. چون تجربه نشون داده وقتی بدونید افزونه دقیقا داره چه کار می‌کنه، دیگه بیخودی دنبال پلاگین اضافه نمی‌گردید و مهم‌تر از اون، بعضی تنظیمات رو الکی دستکاری نمی‌کنید که سایتتون بهم بریزه.

چرا به این قابلیت‌ها «امکانات مخفی» می‌گوییم؟

ببینید، برای بهینه‌سازی سایت هزار تا افزونه و هزار تا گزینه وجود داره. تیم یواست از اول یه فلسفه‌ای داشت: هر چیزی که جوابش برای ۹۹ درصد سایت‌ها یکیه، اصلا نباید تبدیل به تنظیمات بشه. باید خودکار انجام بشه و تمام.

نتیجه‌ش این شده که خیلی از کاربرها فکر می‌کنن یواست فلان قابلیت رو نداره، چون هرچی توی پنل می‌گردن تیکش رو پیدا نمی‌کنن. در صورتی که ماجرا برعکسه، اون قابلیت از روز اول فعاله و داره کارش رو می‌کنه. اسمش رو گذاشتن مخفی، ولی دقیق‌ترش اینه: پیش‌فرضِ درست.

فهرست کامل امکانات مخفی یواست سئو

خب بریم سراغ اصل مطلب. این‌ها مواردی هستن که یواست بدون اطلاع شما داره براتون مدیریت می‌کنه.

گراف داده‌های ساختاریافته (Schema)

چند سال پیش موتورهای جستجو با هم به توافق رسیدن و چیزی رو معرفی کردن به اسم Schema.org. خیلی ساده بخوایم بگیم، اسکیما یه جور فرهنگ لغته برای ربات‌های گوگل. کمک می‌کنه ربات بفهمه اون چیزی که داره می‌خونه یه پست وبلاگه، یه فروشگاه محلیه، یه محصوله، یه سازمانه یا یه کتاب.

حتی از این ریزتر هم می‌شه: می‌تونید مشخص کنید اون اسمی که توی صفحه اومده یه نویسنده‌ست، یه بازیگره، عضو فلان سازمانه، آدم واقعیه یا شخصیت داستانی.

حالا نکته‌ی مهم اینجاست. خیلی‌ها برای اسکیما میان و کدهای پراکنده و بی‌ربط به هم اضافه می‌کنن. یه تیکه کد برای نویسنده، یه تیکه برای سازمان، یه تیکه برای مقاله. نتیجه می‌شه یه مشت تکه‌ی جدا افتاده که هیچ‌کدوم به هم وصل نیستن. یواست این کار رو نمی‌کنه. به جاش برای هر صفحه یه گراف می‌سازه، یعنی یه نقشه‌ی به‌هم‌پیوسته که همه‌ی این تکه‌ها رو به هم لینک می‌کنه.

فرقش رو حس می‌کنید؟ توی حالت گراف، گوگل می‌فهمه که «این مقاله رو نویسنده‌ی X نوشته، که برای سازمان Y کار می‌کنه، و این سازمان صاحب برند Z هست». این ارتباط‌ها همون چیزیه که به گوگل اعتماد می‌ده.

داده‌های ساختاریافته چطور در نتایج جستجو ظاهر می‌شوند؟

نتیجه‌ی عملیش رو خودتون هزار بار دیدید. همون ستاره‌های زرد امتیاز زیر نتایج، زمان پخت یه غذا، قیمت محصول، سوالات آکاردئونی زیر یه نتیجه. به این‌ها می‌گن نتایج غنی یا Rich Snippets.

گوگل این‌ها رو از هوا در نمیاره، دقیقا از همون داده‌ی ساختاریافته‌ای می‌خونه که یواست داره براتون تولید می‌کنه. پس هرچی این گراف تمیزتر و کامل‌تر باشه، شانس اینکه نتیجه‌ی شما توی صفحه‌ی گوگل بزرگ‌تر و چشمگیرتر دیده بشه بیشتره. و نتیجه‌ی چشمگیرتر یعنی نرخ کلیک بالاتر، حتی اگه رتبه‌تون تغییر نکنه.

کنونیکال خودارجاع (Self-referencing Canonical)

این یکی از اون قابلیت‌هاییه که اگه نبود، خیلی از سایت‌ها الان توی دردسر بودن.

محتوای تکراری چیست

محتوای تکراری یعنی یه محتوای یکسان یا خیلی شبیه به هم، از چند تا آدرس مختلف قابل دسترسیه. وقتی این اتفاق میفته گوگل گیج می‌شه: «کدوم یکی از این‌ها رو نشون بدم؟»

جالبیش اینه که اکثر سایت‌ها محتوای تکراری دارن و خودشون خبر ندارن. مثال کلاسیکش فروشگاه‌های آنلاینه. یه محصول توی دو تا دسته‌بندی قرار می‌گیره و چون اسم دسته توی آدرس میاد، همون یه صفحه با دو تا URL مختلف در دسترسه. کلی دلیل فنی دیگه هم برای این ماجرا هست که اگه بخوایم بشمریم مقاله‌ی جدا می‌شه.

راه حل چیه؟ تگ rel="canonical". با این تگ به گوگل می‌گید: «از بین همه‌ی نسخه‌های این صفحه، این یکی نسخه‌ی اصلیه، همین رو ایندکس کن». حالا کنونیکالِ خودارجاع یعنی هر صفحه به خودش اشاره کنه، که همین باعث می‌شه اگه یه روزی یه نسخه‌ی تکراری از اون صفحه ساخته شد، گوگل بدونه اصلش کدومه.

خب حالا باید بشینید برای تک تک پست‌هاتون این تگ رو دستی اضافه کنید؟ نه بابا. یواست خودش برای همه‌ی نوشته‌ها، برگه‌ها، آرشیو دسته‌بندی، آرشیو برچسب، آرشیو تاریخ، آرشیو نویسنده و بقیه‌ی صفحات این تگ رو گذاشته. کافیه برید سورس صفحه رو نگاه کنید، می‌بینیدش.

صفحه‌بندی خودکار با rel=next و rel=prev

نکته: این قابلیت توی نسخه‌های جدید یواست حذف شده. پایین‌تر توی بخش تغییرات ۲۰۲۶ کامل توضیح دادیم چرا. این بخش رو نگه داشتیم چون هنوز خیلی از سایت‌ها روی نسخه‌های قدیمی موندن.

ماجرا از این قرار بود که وقتی یه آرشیو دارید که ده تا صفحه شده، از کجا باید بفهمه گوگل که صفحه‌ی ۴ و ۵ و ۶ همه به یه مجموعه تعلق دارن؟ جوابش تگ‌های rel="next" و rel="prev" بود که توی هدر سایت قرار می‌گرفتن و به ربات می‌گفتن صفحه‌ی قبلی و بعدی این آرشیو کدومه.

این تگ‌ها برای بازدیدکننده‌ی عادی اصلا دیده نمی‌شدن، فقط رباتی که سورس رو می‌خوند و آدمی که کد صفحه رو باز می‌کرد می‌دیدشون.

نوفالو کردن خودکار لینک‌های ورود و ثبت‌نام

اگه سایت وردپرسی دارید، تقریبا صد درصد یه جایی از سایتتون لینک ورود یا ثبت‌نام دارید. یا توی فوتر، یا توی ابزارک، یا توی منو.

حالا فکر کنید: صفحه‌ی ورود سایتتون به چه درد گوگل می‌خوره؟ به هیچ دردی. اون صفحه برای کاربره، نه برای ربات. ولی اگه لینکش عادی باشه، ربات گوگل هر بار که میاد سایتتون رو بخزه، بخشی از وقتش رو صرف رفتن به اون صفحه‌ی بی‌فایده می‌کنه.

یواست این لینک‌ها رو خودکار نوفالو می‌کنه، یعنی به گوگل می‌گه اصلا دنبال این‌ها نرو. نتیجه‌ش این می‌شه که سهمیه‌ی خزش سایتتون خرج صفحاتی می‌شه که واقعا ارزش دارن.

نوایندکس کردن نتایج جستجوی داخلی سایت

این یکی مستقیما از دستورالعمل‌های وبمستر گوگل اومده. گوگل خوشش نمیاد کاربر روی یه نتیجه کلیک کنه و بره توی یه صفحه‌ی جستجوی دیگه. از دید گوگل این یعنی تجربه‌ی کاربری بد، طرف دنبال جواب بوده و رسیده به یه لیست دیگه.

برای همین یواست به صورت خودکار به صفحات نتایج جستجوی داخلی سایتتون تگ noindex می‌زنه. یعنی این صفحات توی نتایج گوگل نشون داده نمی‌شن.

ولی یه نکته‌ی ظریف اینجا هست که خیلی‌ها اشتباه می‌کنن: نوایندکس با نوفالو فرق داره. نوایندکس فقط می‌گه این صفحه رو توی نتایج نشون نده. لینک‌های داخل اون صفحه همچنان دنبال می‌شن و ارزششون منتقل می‌شه. این دقیقا همون چیزیه که برای سئو می‌خواید.

حذف خودکار متغیرهای replytocom و مدیریت بودجه خزش

این آخری کاملا فنیه، ولی خیلی ساده توضیحش می‌دیم.

وردپرس یه قابلیتی داره به اسم replytocom. کارش اینه که اگه جاوااسکریپت مرورگر کاربر خاموش بود، باز هم بتونه به یه کامنت خاص جواب بده. تا اینجاش خوبه. مشکل اینجاست که وردپرس برای این کار به ازای هر کامنت یه URL جداگانه می‌سازه.

حالا حساب کنید یه مقاله دارید با ۲۰۰ تا کامنت. یعنی ۲۰۰ تا آدرس اضافه که هیچ محتوای تازه‌ای ندارن، ولی ربات گوگل باید همه‌شون رو بخزه. اسم این چیزی که هدر می‌ره هست بودجه خزش یا Crawl Budget، یعنی مقدار مشخصی که گوگل حاضره روی سایت شما وقت بذاره. وقتی این بودجه صرف دویست تا آدرس بی‌ارزش بشه، شاید مقاله‌ی جدیدتون دیرتر ایندکس بشه.

یواست این متغیرها رو به صورت پیش‌فرض حذف می‌کنه و شما حتی متوجه نمی‌شید.

تغییرات مهم در آپدیت‌های جدید یواست سئو

خب، تا اینجا چیزهایی بود که سال‌ها ثابت بوده. ولی دنیای سئو وایستادنی نیست و یواست هم توی آپدیت‌های اخیر یه سری از همین قابلیت‌های پنهان رو بازنویسی یا حذف کرده. اگه می‌خواید بر اساس استاندارد روز جلو برید، این سه تا رو حتما بدونید.

حذف کامل تگ‌های rel=”next” و rel=”prev”

یادتونه بالاتر گفتیم گوگل چند سال پیش اعلام کرد دیگه از این تگ‌ها استفاده نمی‌کنه، ولی یواست به خاطر بینگ و بقیه نگهشون داشت؟ اون دوره تموم شد.

توی آپدیت‌های بزرگ اخیر، این قابلیت به کل از هسته‌ی افزونه حذف شده. بینگ هم سیستمش رو ارتقا داده و خزنده‌های امروزی بدون نیاز به این کدهای اضافه، ساختار صفحات مکرر و آرشیوها رو درست تشخیص می‌دن. پس اگه رفتید سورس سایتتون رو نگاه کردید و این تگ‌ها رو پیدا نکردید، نگران نباشید. خرابکاری نشده، عمدیه.

اجباری و خودکار شدن حذف replytocom

قبلا می‌شد این رفتار رو یه جورایی دستی مدیریت کرد. الان دیگه نه. یواست حذف متغیرهای replytocom رو تبدیل کرده به یه استاندارد اجباری و کاملا پنهان.

یعنی چی؟ یعنی نه دکمه‌ای براش هست، نه تنظیمی، نه راهی برای برگردوندنش. افزونه پشت صحنه کارش رو می‌کنه و جلوی هدر رفتن بودجه خزش رو توی صفحات کامنت می‌گیره. به نظر ما که تصمیم درستیه، چون بعیده کسی واقعا دلش بخواد این متغیرها رو نگه داره.

اضافه شدن تب اختصاصی Schema به باکس تنظیمات نوشته‌ها

این جالب‌ترین تغییره. همون قابلیت اسکیمایی که اول مقاله گفتیم مخفیه، حالا نصفش از حالت مخفی در اومده.

یواست یه تب جدید به اسم طرحواره (Schema) به باکس تنظیمات زیر هر نوشته اضافه کرده. حالا علاوه بر اون کار خودکاری که افزونه انجام می‌ده، خودتون هم می‌تونید مستقیما به گوگل بگید این صفحه‌ی خاص دقیقا چیه. یه «مقاله»ست؟ یه «صفحه فرود»؟ «تماس با ما»ست؟ «درباره ما»ست؟

پیشنهاد ما اینه که برای صفحات کلیدی سایتتون حتما برید و این تب رو دستی تنظیم کنید. مخصوصا صفحه‌ی تماس و درباره‌ما که پیش‌فرض معمولا اشتباه تشخیصشون می‌ده. همین یه کار کوچیک شانس گرفتن نتایج غنی رو حسابی بالا می‌بره.

جمع‌بندی

اگه بخوایم خلاصه بگیم: کنونیکال، نوفالوی لینک‌های ورود، نوایندکس جستجوی داخلی، حذف replytocom و ساخت گراف اسکیما. این پنج تا رو کامل بسپارید به یواست و اصلا بهشون دست نزنید. اکثر خرابکاری‌هایی که توی سایت‌ها دیده می‌شه از جایی شروع شده که یکی خواسته این‌ها رو دستی «بهتر» کنه.

در عوض، انرژیتون رو بذارید روی جایی که واقعا دستتون بازه: تب اسکیمای صفحات مهم، ساختار لینک داخلی، و کیفیت خود محتوا. این‌ها چیزهایی هستن که هیچ افزونه‌ای نمی‌تونه جاتون انجام بده.

سوالات متداول

تیم تولید محتوا

ما در تیم تولید محتوای میهن وردپرس در تلاش هستیم تا بهترین مقالات آموزشی در زمینه وردپرس و کسب‌و‌کارهای اینترنتی را تهیه کنیم. صحت محتوای این صفحه توسط رضا راد بررسی خواهد شد.