دو سایت با محتوای یکسان؛ آیا برای سئو مشکل ایجاد می‌کند؟

اگه یک محتوا رو روی دو دامنه متفاوت منتشر کنید، معمولاً گوگل مستقیماً جریمه‌تون نمی‌کنه. مسئله اصلی اینه که موتور جست‌وجو باید از بین چند آدرس مشابه، یکی رو نسخه اصلی بدونه. ممکنه انتخاب گوگل با چیزی که شما می‌خواید فرق داشته باشه و سیگنال‌هایی مثل لینک‌ها و آمار بازدید هم بین چند نسخه پخش بشن.

اینجا می‌بینیم دو سایت با محتوای یکسان چه دردسرهایی دارن، چه وقت باید سراغ ریدایرکت دائمی برید و تگ کنونیکال کجا به دردتون می‌خوره. درباره تنظیمات هاست هم توضیح می‌دیم تا به‌جای پارک‌کردن ساده دامنه، یک پاسخ واقعی ۳۰۱ یا ۳۰۸ بسازید.

آیا محتوای یکسان روی دو سایت باعث جریمه گوگل می‌شه؟

نه، لزوماً این‌طور نیست. محتوای تکراری به‌خودی‌خود به معنی جریمه دستی یا نقض سیاست‌های اسپم گوگل نیست. گوگل معمولاً نسخه‌های مشابه رو بررسی می‌کنه، یکی رو به‌عنوان نسخه اصلی یا Canonical در نظر می‌گیره و نسخه‌های دیگه رو کمتر در نتایج نشون می‌ده.

کنونیکال یعنی آدرسی که موتور جست‌وجو اون رو نسخه اصلی یک محتوا می‌دونه. مثلاً اگه یک مقاله با هر دو آدرس example.com/article و example.ir/article باز بشه، گوگل باید تصمیم بگیره کدوم آدرس رو در نتایج نگه داره.

پس مشکل اصلی «جریمه قطعی» نیست. دردسر از جایی شروع می‌شه که کنترل نسخه اصلی از دستتون خارج می‌شه، ربات‌ها آدرس‌های اضافه رو می‌خزن و گزارش‌های سئو بین چند دامنه پخش می‌شن.

دو سایت با محتوای یکسان چه مشکلاتی می‌سازن؟

گوگل ممکنه دامنه دلخواه شما رو انتخاب نکنه

وقتی دو آدرس محتوای یکسانی دارن، گوگل با کمک چند سیگنال نسخه اصلی رو انتخاب می‌کنه. ریدایرکت، تگ کنونیکال، لینک‌های داخلی، نقشه سایت و لینک‌هایی که از سایت‌های دیگه گرفته‌اید روی این انتخاب اثر می‌ذارن. اگه این نشونه‌ها با هم هماهنگ نباشن، شاید دامنه‌ای که از نظر شما فرعیه در نتایج نمایش داده بشه.

سیگنال‌های سئو بین چند آدرس پراکنده می‌شن

فرض کنید بعضی سایت‌ها به نسخه .com و چند سایت دیگه به نسخه .ir لینک می‌دن. اگه رابطه درست این دو نسخه رو مشخص نکرده باشید، موتور جست‌وجو باید خودش اون‌ها رو بررسی و با هم تجمیع کنه. یک ریدایرکت دائمی و دقیق، نشونه روشن‌تری از آدرس منتخب شما به گوگل می‌ده.

منابع خزش برای آدرس‌های تکراری مصرف می‌شن

خزش یا Crawl یعنی ربات موتور جست‌وجو به صفحه‌های سایتتون سر می‌زنه و اون‌ها رو بررسی می‌کنه. وقتی هر صفحه با چند دامنه باز می‌شه، ربات‌ها شاید نسخه‌های تکراری رو هم بخزن. این اتفاق معمولاً برای سایت‌های کوچک بحران بزرگی نیست، ولی در سایت‌های بزرگ می‌تونه پیدا و بررسی‌شدن صفحه‌های مهم رو سخت‌تر کنه.

بهترین راه‌حل برای دامنه دوم: ریدایرکت دائمی

اگه قرار نیست دامنه دوم به‌صورت مستقل باز بمونه، یکی از دامنه‌ها رو به‌عنوان دامنه اصلی انتخاب کنید و دامنه دیگه رو با ریدایرکت دائمی به اون بفرستید. کدهای HTTP مثل ۳۰۱ و ۳۰۸ به مرورگر و موتور جست‌وجو می‌گن که آدرس برای همیشه جابه‌جا شده.

نام درست کد ۳۰۱، Moved Permanently هست. عبارت Gone به وضعیت ۴۱۰ مربوطه و نباید برای ریدایرکت ۳۰۱ ازش استفاده کنید.

بهتره هر آدرس قدیمی مستقیماً به نزدیک‌ترین آدرس متناظر در دامنه اصلی بره. مثلاً:

• example.ir/about به example.com/about بره.
• example.ir/blog/post-1 به example.com/blog/post-1 بره.
• همه آدرس‌ها بدون دلیل به صفحه اصلی فرستاده نشن.

ریدایرکت دائمی نشونه قدرتمندی برای انتخاب نسخه اصلیه، ولی بهتره اون رو تضمین عددی و بی‌قیدوشرط انتقال اعتبار ندونید. ساختار لینک‌ها، محتوای مقصد، دسترسی ربات گوگل و هماهنگی بقیه سیگنال‌ها هم اهمیت دارن.

پارک دامنه با ریدایرکت ۳۰۱ فرق داره

پارک دامنه، Alias یا Domain Pointer معمولاً دامنه دوم رو به فضای میزبانی دامنه اصلی وصل می‌کنه. این تنظیم به‌تنهایی تضمین نمی‌کنه که آدرس داخل مرورگر عوض بشه یا سرور پاسخ ۳۰۱ بده. در چنین حالتی ممکنه کاربر همچنان دامنه دوم رو در نوار آدرس ببینه و محتوای یکسان با هر دو دامنه باز بشه.

برای همین، بعد از اضافه‌کردن دامنه دوم به هاست باید ریدایرکت دائمی رو جداگانه بسازید و پاسخ HTTP رو هم آزمایش کنید. اسم گزینه‌ها با توجه به شرکت هاستینگ و نسخه کنترل‌پنل فرق می‌کنه.

ساخت ریدایرکت دامنه در سی‌پنل

در نسخه‌های جدید سی‌پنل، مدیریت دامنه‌ها معمولاً از بخش Domains انجام می‌شه. شاید رابط قدیمی Aliases رو دیگه به شکل یک گزینه جدا نبینید.

مرحله اول: قبل از هر کاری، DNS دامنه دوم رو به سروری وصل کنید که دامنه اصلی روی اون میزبانی می‌شه. DNS همون تنظیمیه که تعیین می‌کنه درخواست‌های دامنه به کدوم سرور برن. تغییرات DNS همیشه فوری دیده نمی‌شن؛ پس بعد از کامل‌شدن انتشار تنظیمات، دوباره نتیجه رو بررسی کنید.

مرحله دوم: وارد سی‌پنل بشید و بخش Domains رو باز کنید. دامنه دوم رو اضافه کنید تا سرور درخواست‌های اون رو بشناسه. اگه گزینه‌ای برای اشتراک‌گذاری مسیر یا پوشه دیدید، یادتون باشه که این گزینه به‌تنهایی ریدایرکت دائمی نمی‌سازه.

مرحله سوم: به بخش Redirects برید. نوع ریدایرکت رو روی Permanent (301) بذارید، دامنه دوم رو به‌عنوان مبدأ انتخاب کنید و آدرس کامل دامنه اصلی رو در بخش مقصد بنویسید.

مرحله چهارم: اگه می‌خواید مسیر همه صفحه‌ها حفظ بشه، تنظیم مربوط به انتقال مسیرها رو بادقت بررسی کنید. نتیجه درست وقتیه که هر صفحه به صفحه متناظر خودش در دامنه اصلی بره، نه اینکه همه درخواست‌ها به صفحه اصلی ختم بشن.

مرحله پنجم: تنظیمات رو ذخیره کنید و چند آدرس متفاوت رو امتحان کنید. فقط بازشدن سایت کافی نیست؛ باید مطمئن بشید که پاسخ اولیه سرور واقعاً ۳۰۱ یا ۳۰۸ هست.

ساخت ریدایرکت دامنه در دایرکت ادمین

در دایرکت ادمین، گزینه Domain Pointers برای وصل‌کردن دامنه دوم به دامنه اصلی به کار می‌ره. ولی Create As Alias لزوماً ریدایرکت ۳۰۱ نمی‌سازه و شاید فقط دامنه دوم رو به‌عنوان نام جایگزین همون سایت باز کنه.

مرحله اول: وارد دایرکت ادمین بشید و دامنه اصلی رو انتخاب کنید.

مرحله دوم: از بخش Account Manager وارد Domain Pointers بشید.

مرحله سوم: گزینه ساخت Domain Pointer جدید رو بزنید و نام دامنه دوم رو بدون https:// وارد کنید.

مرحله چهارم: نوع اتصال رو بررسی کنید. اگه رابط هاست فقط گزینه Alias داره، از پشتیبانی هاست بخواید یک ریدایرکت دائمی و صفحه‌به‌صفحه برای دامنه دوم تنظیم کنه. Alias رو معادل قطعی پاسخ ۳۰۱ در نظر نگیرید.

مرحله پنجم: چند آدرس داخلی از دامنه دوم رو باز کنید و کد پاسخ اون‌ها رو ببینید. اگه دامنه دوم با کد ۲۰۰ و بدون عوض‌شدن آدرس باز می‌شه، یعنی هنوز ریدایرکت دائمی ندارید.

اگه گواهی SSL دامنه دوم درست تنظیم نشده باشه، ممکنه کاربر قبل از رسیدن به ریدایرکت با خطای امنیتی روبه‌رو بشه. برای راه‌اندازی گواهی می‌تونید آموزش نصب SSL رایگان در DirectAdmin رو هم ببینید.

چه زمانی از تگ کنونیکال استفاده کنیم؟

اگه هر دو نسخه باید برای کاربر در دسترس بمونن، می‌تونید از تگ کنونیکال کمک بگیرید. این تگ قطعه کدی در بخش <head> صفحه هست و آدرس نسخه ترجیحی رو به موتور جست‌وجو معرفی می‌کنه:

<link rel="canonical" href="https://example.com/original-article/" />

کنونیکال یک راهنما یا سیگناله، نه یک دستور تضمینی. برای اینکه این نشونه واضح‌تر باشه، آدرس معرفی‌شده باید در دسترس و قابل‌ایندکس باشه و خودش هم به آدرس دیگه‌ای کنونیکال نشده باشه.

اگه قرار نیست دو دامنه رو جداگانه نگه دارید، ریدایرکت دائمی معمولاً انتخاب روشن‌تریه. کنونیکال بیشتر زمانی به کارتون میاد که برای نگه‌داشتن هر دو صفحه دلیل واقعی دارید؛ مثلاً مقاله‌تون با اجازه شما در سایت دیگه‌ای بازنشر شده.

تنظیم درست گوگل سرچ کنسول برای دو دامنه

می‌تونید هر دامنه رو به‌صورت یک Property جدا در گوگل سرچ کنسول تأیید کنید. Property یعنی پرونده جداگانه‌ای که اطلاعات یک دامنه یا آدرس رو در سرچ کنسول نشون می‌ده. البته تأیید مالکیت به این معنی نیست که دامنه دوم به‌عنوان «دامنه جایگزین» ثبت شده یا گوگل خودکار رابطه بین اون‌ها رو تشخیص می‌ده.

ابزار Change of Address فقط وقتی کاربرد داره که سایتتون واقعاً از دامنه قدیمی به دامنه جدید منتقل شده باشه. قبل از استفاده از این ابزار باید ریدایرکت‌های صفحه‌به‌صفحه رو اجرا کرده باشید و مالکیت هر دو دامنه رو در سرچ کنسول تأیید کنید.

اگه فقط چند دامنه اضافه خریده‌اید و همه اون‌ها رو به دامنه اصلی می‌فرستید، دنبال گزینه‌ای به نام Additional Properties یا دامنه جایگزین نگردید. چنین گزینه‌ای برای اعلام رابطه بین دامنه‌ها در سرچ کنسول تعریف نشده.

چطور ریدایرکت رو آزمایش کنیم؟

بعد از ذخیره تنظیمات، صفحه اصلی و چند صفحه داخلی دامنه دوم رو امتحان کنید. هر آدرس باید به مقصد درست خودش برسه. بهتره بین آدرس مبدأ و مقصد نهایی هم زنجیره‌ای از چند ریدایرکت پشت‌سرهم ساخته نشه.

• آدرس دامنه دوم رو در مرورگر باز کنید و مقصد نهایی رو ببینید.
• کد HTTP رو با ابزار Redirect Checker بررسی کنید.
• مطمئن بشید پاسخ اولیه ۳۰۱ یا ۳۰۸ هست و مقصد به خطای ۴۰۴ نمی‌رسه.
• چند صفحه داخلی رو جداگانه آزمایش کنید؛ بررسی صفحه اصلی به‌تنهایی کافی نیست.

گوگل برای دیدن ریدایرکت‌ها و به‌روزرسانی نتایج به زمان نیاز داره و مدت ثابتی هم برای این کار مشخص نشده. می‌تونید آدرس‌ها رو با ابزار URL Inspection در سرچ کنسول بررسی کنید، ولی انتظار نداشته باشید نتایج فوراً تغییر کنن. مقاله مدت زمان ایندکس شدن سایت در گوگل هم کمک می‌کنه این فرایند رو بهتر بشناسید.

آیا Meta Refresh برای انتقال دامنه مناسبه؟

Meta Refresh کدی داخل HTML هست که کاربر رو بعد از زمان مشخصی به آدرس دیگه‌ای می‌فرسته. گوگل می‌تونه Meta Refresh فوری رو نشونه ریدایرکت دائمی و نوع تأخیردار رو ریدایرکت موقت در نظر بگیره. بنابراین این حرف که هر Meta Refresh حتماً Soft Redirect هست، دقیق نیست.

بااین‌حال، برای انتقال دامنه بهتره ریدایرکت سمت سرور رو انتخاب کنید. این روش قبل از بارگذاری صفحه اجرا می‌شه، برای کاربر روشن‌تره و کنترل دقیق‌تری روی کد پاسخ HTTP بهتون می‌ده. فقط وقتی سراغ Meta Refresh برید که واقعاً به تنظیمات سرور دسترسی ندارید.

سوالات متداول

جمع‌بندی

دو سایت با محتوای یکسان معمولاً باعث جریمه مستقیم گوگل نمی‌شن، ولی انتخاب نسخه اصلی و مدیریت سیگنال‌های سئو رو سخت می‌کنن. اگه دامنه دوم کاربرد مستقلی نداره، اون رو با یک ریدایرکت دائمی و صفحه‌به‌صفحه به دامنه اصلی وصل کنید.

پارک دامنه یا ساخت Alias رو با ریدایرکت ۳۰۱ یکی ندونید. بعد از هر تغییر، کد HTTP، مقصد صفحه‌های داخلی، SSL و زنجیره ریدایرکت رو بررسی کنید. اگه هر دو نسخه باید باز بمونن، تگ کنونیکال می‌تونه نسخه ترجیحی رو به گوگل معرفی کنه؛ ولی این تگ هم یک سیگناله و نتیجه قطعی رو تضمین نمی‌کنه.

لینک: https://mihanwp.com/same-content-for-two-websites/

تیم تولید محتوا

ما در تیم تولید محتوای میهن وردپرس در تلاش هستیم تا بهترین مقالات آموزشی در زمینه وردپرس و کسب‌و‌کارهای اینترنتی را تهیه کنیم. صحت محتوای این صفحه توسط رضا راد بررسی خواهد شد.