رفع خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN؛ آموزش قدم‌به‌قدم

خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN معمولاً وقتی دیده می‌شه که مرورگر نمی‌تونه از طریق DNS، آدرس IP سایت موردنظرتون رو پیدا کنه. علت ممکنه به سادگی یک اشتباه تایپی باشه یا به کش DNS، مودم، تنظیمات شبکه و حتی رکوردهای دامنه مربوط بشه. پس قبل از تغییر دادن تنظیمات، باید بفهمید مشکل فقط روی دستگاه شما دیده می‌شه یا همه کاربران سایت باهاش روبه‌رو هستن.

در این راهنما، رفع خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN رو از راه‌حل‌های ساده شروع می‌کنیم و بعد سراغ پاک کردن کش، تغییر DNS در ویندوز ۱۱، بررسی گوشی و عیب‌یابی دامنه می‌ریم. لازم نیست همه روش‌ها رو انجام بدید؛ بعد از هر مرحله سایت رو دوباره آزمایش کنید و اگه باز شد، همون‌جا متوقف بشید.

خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN یعنی چی؟

DNS رو می‌تونید شبیه دفترچه تلفن اینترنت در نظر بگیرید. شما نام یک دامنه مثل example.com رو وارد می‌کنید و DNS آدرس IP مربوط به اون رو پیدا می‌کنه تا مرورگر بدونه باید به کدوم سرور وصل بشه.

DNS چطور اسم دامنه رو به آدرس IP تبدیل می‌کنه؟

وقتی آدرس سایتی رو در مرورگر وارد می‌کنید، دستگاهتون اول اطلاعات ذخیره‌شده خودش رو بررسی می‌کنه. اگه جواب مناسبی پیدا نشه، درخواست به DNS Resolver می‌ره. Resolver همون سرویسیه که نام دامنه رو می‌گیره و برای پیدا کردن آدرس IP اون جستجو می‌کنه.

اگه آدرس پیدا بشه، مرورگر می‌تونه ارتباط با سرور سایت رو شروع کنه. ولی اگه DNS نتونه نام درخواست‌شده رو پیدا کنه، ممکنه پیام NXDOMAIN برگرده.

بخش NXDOMAIN در این خطا چه مفهومی داره؟

NXDOMAIN کوتاه‌شده عبارت Non-Existent Domain و به معنی «دامنه پیدا نشد» هست. طبق تعریف اصطلاحات DNS در RFC 8499، این پاسخ یعنی نام درخواست‌شده در DNS پیدا نشده. بااین‌حال، دیدن این پاسخ به‌تنهایی ثابت نمی‌کنه که دامنه واقعاً ثبت نشده یا سایت برای همیشه از دسترس خارج شده.

ممکنه آدرس رو اشتباه نوشته باشید، دستگاهتون از پاسخ قدیمی استفاده کنه، DNS اینترنتتون درست جواب نده یا رکوردهای دامنه مشکل داشته باشن. به همین دلیله که باید علت رو مرحله‌به‌مرحله پیدا کنید.

چرا خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN دیده می‌شه؟

• اشتباه بودن آدرس سایت: حتی جابه‌جا شدن یک حرف یا اشتباه بودن پسوند دامنه می‌تونه شما رو با این خطا روبه‌رو کنه.
• مشکل موقتی مودم یا اینترنت: مودم یا DNS شرکت ارائه‌دهنده اینترنت ممکنه موقتاً پاسخ درستی نده.
• خراب یا قدیمی بودن کش مرورگر و DNS: کش یعنی اطلاعاتی که برای سریع‌تر شدن درخواست‌های بعدی ذخیره می‌شن. اگه این اطلاعات قدیمی باشن، مرورگر ممکنه به نتیجه اشتباه برسه.
• درست نبودن تنظیمات DNS سیستم: آدرس اشتباه DNS یا تنظیم نامناسب DNS رمزگذاری‌شده می‌تونه جلوی دریافت پاسخ درست رو بگیره.
• مشکل رکوردهای DNS یا نیم‌سرورهای دامنه: اگه مالک سایت هستید، تنظیم اشتباه رکوردها یا نیم‌سرورها می‌تونه دامنه رو برای کاربران غیرقابل‌دسترسی کنه.
• اختلال فایروال، آنتی‌ویروس یا VPN: بعضی تنظیمات امنیتی یا تونل‌های VPN ممکنه درخواست DNS رو مسدود یا از مسیر نامناسبی عبور بدن.

قبل از شروع، مشکل از دستگاه شماست یا دامنه؟

مهم‌ترین بخش عیب‌یابی اینه که بفهمید مشکل محلیه یا به خود دامنه مربوط می‌شه. اگه این مرحله رو رد کنید، ممکنه تنظیمات سالم دستگاهتون رو بی‌دلیل تغییر بدید.

آدرس سایت رو دوباره بررسی کنید

آدرس رو مستقیماً در نوار بالای مرورگر بنویسید. فاصله اضافی، حرف اشتباه، پسوند نادرست و لینک ناقص رو بررسی کنید. اگه خطا بعد از کلیک روی یک لینک دیده شده، بهتره آدرس صفحه اصلی سایت رو جداگانه باز کنید.

سایت رو با دستگاه و اینترنت دیگه‌ای باز کنید

اول سایت رو روی گوشی و با همون Wi-Fi باز کنید. بعد Wi-Fi رو خاموش کنید و با اینترنت موبایل دوباره آزمایش کنید. اگه سایت فقط با اینترنت موبایل باز می‌شه، احتمالاً مشکل به مودم، DNS اینترنت ثابت یا تنظیمات شبکه محلی مربوطه.

اگه سایت روی چند دستگاه و چند اتصال باز نمی‌شه، این نتیجه فقط یک سرنخه؛ هنوز نمی‌شه با قطعیت گفت سرور سایت مشکل داره. برای نتیجه دقیق‌تر، پاسخ DNS دامنه رو هم بررسی کنید.

نتیجه DNS دامنه رو با nslookup بررسی کنید

در ویندوز، منوی Start رو باز کنید، عبارت Command Prompt رو بنویسید و برنامه رو اجرا کنید. بعد به جای example.com دامنه موردنظرتون رو در دستور زیر قرار بدید:

nslookup example.com

اگه بخش Address یک یا چند IP نشون بده، DNS فعلیتون برای اون دامنه جواب پیدا کرده. اگه پیام‌هایی مثل Non-existent domain ببینید، همون دامنه رو با DNS عمومی گوگل هم آزمایش کنید:

nslookup example.com 8.8.8.8

اگه DNS گوگل جواب بده ولی DNS پیش‌فرض اینترنتتون جواب نده، مشکل احتمالاً به Resolver فعلی مربوطه. اگه هر دو پاسخ NXDOMAIN بدن، آدرس دامنه و تنظیمات DNS اون باید دقیق‌تر بررسی بشه.

فرق مشکل محلی با مشکل DNS دامنه رو تشخیص بدید

اگه سایت روی اینترنت دیگه باز می‌شه یا یک DNS عمومی جواب درست می‌ده، عیب‌یابی رو روی دستگاه، مودم و DNS فعلی ادامه بدید. اگه چند Resolver معتبر هم نام دامنه رو پیدا نمی‌کنن، مالک سایت باید وضعیت دامنه، نیم‌سرورها و رکوردها رو بررسی کنه.

روش‌های سریع رفع خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN

1. صفحه و مرورگر رو دوباره باز کنید: صفحه رو تازه‌سازی کنید. اگه جواب نداد، همه پنجره‌های مرورگر رو ببندید و دوباره اون رو اجرا کنید.
2. کامپیوتر و مودم رو راه‌اندازی دوباره کنید: کامپیوتر رو Restart کنید. مودم رو با دکمه خودش خاموش کنید، کمی صبر کنید و دوباره روشنش کنید. دکمه Reset مودم رو فشار ندید، چون ممکنه همه تنظیمات اتصال پاک بشن.
3. VPN یا پروکسی رو موقتاً خاموش کنید: بعد از خاموش کردنش، مرورگر رو دوباره باز کنید و سایت رو آزمایش کنید. اگه مشکل حل شد، تنظیمات DNS یا سرور VPN باید بررسی بشه.
4. مرورگر دیگه‌ای رو امتحان کنید: اگه سایت در یک مرورگر دیگه باز می‌شه، احتمالاً مشکل به کش یا تنظیمات مرورگر اول مربوطه.

پاک کردن کش و داده‌های DNS در گوگل کروم

کش مرورگر رو با گزینه Delete Browsing Data پاک کنید

در گوگل کروم، منوی سه‌نقطه رو باز کنید و مسیر Delete browsing data رو پیدا کنید. برای باز کردن سریع این پنجره در ویندوز می‌تونید کلیدهای Ctrl + Shift + Delete رو هم‌زمان فشار بدید.

در پنجره بازشده، بازه زمانی رو روی All time بذارید و گزینه Cached images and files رو انتخاب کنید. اگه نمی‌خواید از حساب‌های سایت‌ها خارج بشید، قبل از حذف داده‌ها دقت کنید که گزینه مربوط به کوکی‌ها انتخاب نشده باشه. بعد Delete data رو بزنید.

کروم رو کامل ببندید، دوباره بازش کنید و آدرس سایت رو آزمایش کنید. پاک کردن کش ممکنه اولین بارگذاری سایت‌ها رو کمی کندتر کنه، ولی فایل‌های لازم دوباره ساخته می‌شن.

تنظیمات Secure DNS کروم رو بررسی کنید

Secure DNS یعنی کروم درخواست‌های DNS رو به شکل رمزگذاری‌شده می‌فرسته. در تنظیمات کروم، وارد Privacy and security و بعد Security بشید و بخش Use secure DNS رو پیدا کنید.

اگه یک ارائه‌دهنده سفارشی انتخاب شده، موقتاً حالت استفاده از ارائه‌دهنده فعلی رو امتحان کنید. اگه مشکل بعد از تغییر این گزینه شروع شده، تنظیم قبلی رو برگردونید. خاموش کردن دائمی قابلیت‌های امنیتی پیشنهاد نمی‌شه؛ این آزمایش فقط برای پیدا کردن علت خطاست.

پاک کردن کش DNS در ویندوز ۱۱

Command Prompt رو با دسترسی Administrator باز کنید

منوی Start رو باز کنید و Command Prompt رو بنویسید. روی نتیجه کلیک راست کنید و Run as administrator رو بزنید. اگه پنجره تأیید ویندوز باز شد، Yes رو انتخاب کنید.

دستور ipconfig /flushdns رو اجرا کنید

دستور زیر رو دقیقاً با فاصله قبل از /flushdns وارد کنید و Enter رو بزنید:

ipconfig /flushdns

طبق مستندات دستور ipconfig مایکروسافت، گزینه /flushdns محتوای کش DNS ویندوز رو پاک می‌کنه. این کار فایل‌های شخصی یا تنظیمات اصلی شبکه رو حذف نمی‌کنه.

آدرس IP و تنظیمات شبکه رو تازه‌سازی کنید

اگه پاک کردن کش کافی نبود و اتصال شبکه هم رفتار عادی نداره، دستورهای زیر رو یکی‌یکی اجرا کنید:

ipconfig /release
ipconfig /renew

دستور اول آدرس IP فعلی رو آزاد می‌کنه و ممکنه اتصال برای چند لحظه قطع بشه. دستور دوم از شبکه یک آدرس تازه می‌گیره. بعد مرورگر رو دوباره باز کنید.

تغییر DNS در ویندوز ۱۱

اگه DNS پیش‌فرض اینترنتتون پاسخ درستی نمی‌ده، می‌تونید برای آزمایش از یک DNS عمومی معتبر استفاده کنید. تغییر DNS راه‌حل تضمینی نیست؛ اگه رکورد دامنه واقعاً درست نباشه، DNS عمومی هم نمی‌تونه اون رو پیدا کنه.

تنظیمات DNS شبکه رو از Settings باز کنید

در ویندوز ۱۱ وارد Settings بشید و Network & internet رو باز کنید. اتصال فعال Wi-Fi یا Ethernet رو انتخاب کنید. در بخش DNS server assignment، گزینه Edit رو بزنید و حالت Manual رو انتخاب کنید. مسیرها ممکنه با بعضی به‌روزرسانی‌های ویندوز کمی جابه‌جا بشن؛ راهنمای رسمی تنظیمات شبکه ویندوز مسیر فعلی رو نشون می‌ده.

DNS عمومی گوگل رو برای IPv4 و IPv6 وارد کنید

برای IPv4، گزینه اون رو فعال کنید و آدرس‌های زیر رو وارد کنید:

• Preferred DNS: 8.8.8.8
• Alternate DNS: 8.8.4.4

اگه شبکه‌تون از IPv6 پشتیبانی می‌کنه، می‌تونید آدرس‌های رسمی زیر رو هم وارد کنید:

• Preferred DNS: 2001:4860:4860::8888
• Alternate DNS: 2001:4860:4860::8844

این آدرس‌ها در راهنمای رسمی Google Public DNS معرفی شدن.

DNS over HTTPS رو تنظیم کنید

DNS over HTTPS یا DoH یعنی درخواست‌های DNS داخل یک اتصال HTTPS رمزگذاری می‌شن. اگه ویندوز برای آدرس انتخاب‌شده گزینه رمزگذاری در دسترس گذاشته، حالت رمزگذاری‌شده رو انتخاب کنید. اگه بعد از فعال کردنش پاسخ DNS قطع شد، تنظیمات رو دوباره باز کنید و حالت خودکار یا بدون رمزگذاری رو فقط برای آزمایش امتحان کنید.

اتصال و پاسخ DNS رو دوباره آزمایش کنید

تنظیمات رو ذخیره کنید، پنجره مرورگر رو ببندید و دستور ipconfig /flushdns رو دوباره اجرا کنید. بعد با nslookup و مرورگر نتیجه رو بررسی کنید. اگه تغییری نکرد، DNS قبلی رو برگردونید و سراغ بررسی فایروال یا تنظیمات دامنه برید.

رفع خطا در گوشی اندروید و آیفون

شبکه Wi-Fi و اینترنت موبایل رو جداگانه امتحان کنید

در گوشی، اول سایت رو با Wi-Fi باز کنید. بعد Wi-Fi رو خاموش کنید و با اینترنت موبایل آزمایش رو تکرار کنید. اگه فقط یکی از اتصال‌ها مشکل داره، احتمالاً باید تنظیمات همون شبکه یا DNS اون رو بررسی کنید.

حالت پرواز رو روشن و بعد از چند ثانیه خاموش کنید. اگه مشکل ادامه داشت، گوشی و مودم رو راه‌اندازی دوباره کنید. یادتون نره دکمه Reset مودم با خاموش و روشن کردن فرق داره.

DNS خصوصی رو در اندروید بررسی کنید

در اندروید، عبارت Private DNS یا «DNS خصوصی» رو داخل Settings جستجو کنید. جای دقیق این گزینه به برند گوشی و نسخه اندروید بستگی داره. اگه یک نام میزبان سفارشی وارد شده، اون رو یادداشت کنید و برای آزمایش حالت Automatic رو انتخاب کنید.

اگه بعد از این تغییر سایت باز شد، سرویس DNS خصوصی قبلی یا شیوه نوشتن نام میزبانش باید بررسی بشه. یک آدرس عددی IPv4 رو در کادر مخصوص نام میزبان DNS خصوصی وارد نکنید، چون این بخش معمولاً نام میزبان ارائه‌دهنده رو می‌خواد.

تنظیمات DNS شبکه Wi-Fi رو در آیفون تغییر بدید

در آیفون وارد Settings و بعد Wi-Fi بشید. علامت اطلاعات کنار شبکه متصل رو بزنید، Configure DNS رو باز کنید و Manual رو انتخاب کنید. آدرس‌های اشتباه قبلی رو با دقت حذف کنید و DNS موردنظرتون رو اضافه کنید. این تغییر فقط روی همون شبکه Wi-Fi اثر می‌ذاره.

اگه نتیجه بهتر نشد، Configure DNS رو دوباره روی Automatic بذارید. برای اینترنت موبایل معمولاً همین مسیر Wi-Fi کاربردی نداره و تنظیمات ممکنه به اپراتور یا پروفایل‌های نصب‌شده مربوط باشه.

بررسی فایروال، آنتی‌ویروس و فایل Hosts

فایروال و آنتی‌ویروس رو بدون کم کردن امنیت بررسی کنید

اول گزارش‌ها و بخش قرنطینه آنتی‌ویروس رو بررسی کنید. اگه قابلیت‌هایی مثل Web Protection، DNS Protection یا فیلتر اتصال فعالن، ببینید دامنه موردنظرتون به اشتباه مسدود نشده باشه.

فایروال یا آنتی‌ویروس رو برای مدت طولانی خاموش نذارید. اگه برای آزمایش کوتاه مجبور به غیرفعال کردن یک بخش شدید، بعد از آزمایش فوراً اون رو دوباره فعال کنید. روش بهتر اینه که قانون یا دامنه مسدودشده رو پیدا و فقط همون مورد رو اصلاح کنید.

فایل Hosts ویندوز رو برای ورودی اشتباه بررسی کنید

فایل Hosts می‌تونه یک دامنه رو قبل از مراجعه به DNS به آدرس خاصی هدایت کنه. مسیر معمول این فایل در ویندوز اینه:

C:\Windows\System32\drivers\etc\hosts

Notepad رو با دسترسی Administrator باز کنید و فایل Hosts رو از همین مسیر ببینید. اگه خطی شامل دامنه مشکل‌دار پیدا کردید، قبل از تغییر از فایل یک نسخه پشتیبان بگیرید. فقط ورودی‌ای رو حذف کنید که مطمئن هستید اشتباهه؛ بعضی ابزارهای امنیتی عمداً ورودی‌هایی به این فایل اضافه می‌کنن.

تنظیمات شبکه ویندوز رو بازنشانی کنید

بازنشانی شبکه رو به‌عنوان یکی از آخرین روش‌های محلی انجام بدید. در Settings وارد Network & internet و Advanced network settings بشید و Network reset رو پیدا کنید.

این کار آداپتورهای شبکه رو دوباره نصب می‌کنه و ممکنه لازم باشه تنظیمات VPN، آداپتورهای مجازی یا بعضی شبکه‌ها رو دوباره انجام بدید. پس قبل از تأیید، رمز Wi-Fi و اطلاعات تنظیمات ضروری رو کنار دستتون بذارید.

اگه خطا فقط برای سایت خودتون دیده می‌شه، چی رو بررسی کنید؟

اگه مالک سایت هستید و چند دستگاه یا DNS معتبر دامنه رو پیدا نمی‌کنن، پاک کردن کش کاربران به‌تنهایی کافی نیست. حالا باید پنل ثبت دامنه و تنظیمات DNS رو بررسی کنید.

فعال بودن دامنه و درست بودن نیم‌سرورها رو بررسی کنید

وارد حساب ثبت‌کننده دامنه بشید و وضعیت فعال بودن و تاریخ اعتبار دامنه رو ببینید. بعد نیم‌سرورها یا Nameserverها رو با اطلاعاتی که شرکت هاستینگ در اختیارتون گذاشته مقایسه کنید. نیم‌سرور مشخص می‌کنه پاسخ‌های DNS دامنه از کدوم سرویس گرفته بشن.

اگه به‌تازگی سرویس DNS یا هاست رو عوض کردید، مطمئن بشید همه نیم‌سرورها دقیق و بدون فاصله یا اشتباه تایپی ثبت شدن.

رکوردهای A، AAAA و CNAME رو کنترل کنید

رکورد A نام دامنه رو به آدرس IPv4 وصل می‌کنه. رکورد AAAA همین کار رو برای IPv6 انجام می‌ده و CNAME یک نام رو به نام دامنه دیگه‌ای اشاره می‌ده. اگه این اصطلاحات براتون تازه‌ان، اطلاعات رو حدس نزنید و مقادیر درست رو از شرکت هاستینگ بگیرید.

رکورد دامنه اصلی و زیردامنه www رو جداگانه بررسی کنید. ممکنه یکی درست باشه و اون یکی رکورد نداشته باشه. همچنین IP ثبت‌شده باید با IP فعلی سرویس میزبانی هماهنگ باشه.

انتشار تغییرات DNS و کش Resolverها رو در نظر بگیرید

بعد از تغییر نیم‌سرور یا رکورد، همه Resolverها لزوماً همون لحظه پاسخ تازه رو نمی‌بینن. مقدار TTL مشخص می‌کنه پاسخ DNS چه مدتی می‌تونه در کش بمونه. به همین دلیل ممکنه دامنه روی یک اینترنت باز بشه و روی اینترنت دیگه هنوز پاسخ قبلی رو نشون بده.

تنظیمات رو پشت‌سرهم تغییر ندید، چون تشخیص نتیجه هر تغییر سخت‌تر می‌شه. زمان تغییر، مقدار قبلی و مقدار جدید رو یادداشت کنید و پاسخ دامنه رو با چند Resolver بررسی کنید.

از ثبت‌کننده دامنه یا شرکت هاستینگ کمک بگیرید

اگه به پنل DNS دسترسی ندارید یا مقادیر درست رو نمی‌دونید، از ثبت‌کننده دامنه یا شرکت هاستینگ کمک بگیرید. متن کامل خطا، نام دامنه، زمان شروع مشکل و نتیجه دستورهای nslookup رو براشون بفرستید. این اطلاعات پیدا کردن علت رو سریع‌تر می‌کنه.

کدهای مشابه این خطا در مرورگرهای مختلف

همه مرورگرها الزاماً عبارت DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN رو نشون نمی‌دن. متن خطا فرق می‌کنه، ولی اگه مرورگر نتونه نام دامنه رو به IP تبدیل کنه، مسیر عیب‌یابی تقریباً همینه.

پیام خطا در گوگل کروم

گوگل کروم معمولاً کد DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN رو در صفحه خطا نشون می‌ده. ممکنه کنار اون پیامی درباره پیدا نشدن آدرس IP سرور هم ببینید.

پیام خطا در Firefox، Microsoft Edge و Safari

Firefox ممکنه پیامی درباره پیدا نشدن سرور نشون بده. Microsoft Edge هم ممکنه از پیدا نشدن نام DNS یا سایت بگه. Safari معمولاً اعلام می‌کنه سرور پیدا نشده. متن دقیق این پیام‌ها به نسخه مرورگر و سیستم‌عامل بستگی داره، پس به جای متن ظاهری، روی آزمایش DNS و اتصال تمرکز کنید.

جمع‌بندی

برای رفع خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN از ساده‌ترین بررسی شروع کنید: آدرس سایت رو دوباره بنویسید، اتصال دیگه‌ای رو امتحان کنید و با nslookup ببینید DNS چه پاسخی می‌ده. اگه مشکل محلی بود، مرورگر، مودم، VPN و کش DNS ویندوز رو بررسی کنید. تغییر DNS به یک سرویس معتبر هم می‌تونه مشکل Resolver فعلی رو مشخص یا برطرف کنه.

اگه چند دستگاه و چند Resolver دامنه رو پیدا نمی‌کنن، احتمال مشکل در تنظیمات دامنه بیشتره. در این حالت، وضعیت ثبت دامنه، نیم‌سرورها و رکوردهای A، AAAA و CNAME رو بررسی کنید و اطلاعات فنی رو برای شرکت هاستینگ بفرستید. یادتون نره هیچ‌کدوم از روش‌ها برای همه علت‌ها تضمینی نیست؛ نتیجه هر آزمایش مشخص می‌کنه قدم بعدی چی باشه.

سؤال‌های متداول

تیم تولید محتوا

ما در تیم تولید محتوای میهن وردپرس در تلاش هستیم تا بهترین مقالات آموزشی در زمینه وردپرس و کسب‌و‌کارهای اینترنتی را تهیه کنیم. صحت محتوای این صفحه توسط رضا راد بررسی خواهد شد.